Alweer 2 maanden verder.. Nog steeds vallen de blaadjes van de bomen. Op het IDFA zag ik een paar prachtige films, die duidelijk maken dat er in de wereld nog veel te veel slachtoffers vallen door geweld en wapens. In mijn eigen kleine wereld gaat het leven zijn gangetje; naast het werk als boekhouder heb ik ook ook weer een paar workshops gegeven over belastingen, administratie en dergelijke. Heerlijk om te doen. En ik speelde een paar keer mijn eigen stuk voor hobo en piano, Dubbele Schroef, samen met Monique Copper. Hoe vaker we het spelen, des te leuker wordt het. Tijd om alle kleine wijzigingen ten opzichte van de premiere, in de partituur te verwerken en te gaan verspreiden.

De herfst is begonnen.. ik had een fijne vakantie. Inmiddels is op mijn boot een sedumdak gekomen, zodat alles er nu mooi groen uitziet. Ik ben erg benieuwd hoe het sedum zich zal gaan gedragen; komen er nog meer bloeiende plantjes, moet ik veel sproeien of valt er genoeg regen? Qua spelen ook weer de draad opgepakt; er staan een paar prive concertjes op de rol in oktober en november. En eind november zal ik waarschijnlijk in Den Haag samen met pianiste Monique Copper, mijn eigen stuk voor hobo en piano spelen -Dubbele Schroef-, dat vorig jaar zo mooi door Oliver Boekhoorn en Keiko Shichijo  in premiere werd gebracht in het Veem. En het workshop seizoen is weer begonnen: op de AHK en de Filmacademie ga ik het hebben over belastingen, administratie en dat soort zaken.

Het concert zondag 25 juni in het Veem met David Kweksilber en het Emmelle strijkkwartet  was een vrolijke boel. In mijn versie van de Vier Jaargetijden van Vivaldi had ik ook ruimte gemaakt voor een kleine enscenering. Daar hebben de musici dankbaar gebruik van gemaakt. De vier seizoenen werden daardoor niet alleen in klank, maar ook in toneelbeeld goed duidelijk. Een bezoeker gaf als reactie: ‘ik vind David Kweksilber een geweldig musicus, sinds ik met zijn orkest kennismaakte na het Koningsconcert een paar jaar geleden. Nu waren daar gistermiddag nog die enige dames, de leuke Tati-achtige compositie en uitvoering van de Jaargetijden van Maud Sauer. Voor mij  het leukste wat ik in jaren heb gehoord. En de hele sfeer is zo speels en humoristisch, ik ben daar gek op’. Wat een compliment! Dat was ook mijn bedoeling. Hieronder de toelichting in die ik voor het programmaboekje had gemaakt. Als de muziek, helaas geen beeld, beschikbaar komt, laat ik het weten.

Toelichting bij de 4JG in mijn versie: Wie kent ze niet, de Vier Jaargetijden van Vivaldi, een werk dat tot 1930 onder het stof had gelegen? Maar kent u de regels: ‘En velen besluiten, aangeschoten door het vocht van Bacchus, hun genoegen met de slaap’? Toen ik aan de slag ging met mijn interpretatie van de 4 Jaargetijden (de 4JG), kwam ik erachter dat bij elk jaargetijde een sonnet hoorde, hoogstwaarschijnlijk door Vivaldi zelf geschreven. Ze zijn wat kinderlijk en bombastisch qua inhoud en taalgebruik, en verhalen over jagers, blaffende honden, donder en bliksem, vogels, etc. De 4JG is eigenlijk één groot symfonisch gedicht, programma-muziek avant la lettre. Een nieuw fenomeen in die tijd. Per jaargetijde heb ik uit elk sonnet steekwoorden gehaald, en die gecombineerd met elementen en geluiden die voor mij specifiek met dat jaargetijde verbonden zijn. Voor de Herfst is dat storm, bladeren, bokbier; voor de Winter kou, ijle lucht en sneeuw. De Lente brengt nieuw leven, vogelgeluiden, de eerste zonnestralen en bij de Zomer denk ik aan zon, vrolijkheid en openstaande ramen. Een ander lijntje met de 4JG is hoe geïmproviseerde muziek zich verhoudt tot gecomponeerde muziek en hoe stijlfiguren uit de barok toe te passen zijn in een meer hedendaags idioom. Dit alles in een bezetting van vier strijkers en één blazer, waarbij ik mij afvroeg hoe die zich tot elkaar zouden verhouden. Omdat van meet af aan duidelijk was dat David Kweksilber en het Emmelle Kwartet mijn versie van de 4JG zouden gaan uitvoeren, kon ik mij richten op hun specifieke manier van spelen en hun vaardigheden. David speelt elk ‘seizoen’ (hierin volg ik niet het origineel) op een ander instrument; de Herfst op F-saxofoon, de Winter op Es klarinet, de Lente op Bas klarinet en de Zomer op C-saxofoon.  Aangezien David een uitmuntende improvisator is heeft hij veel ruimte gekregen om te improviseren; solistisch, door de strijkers heen of in een duet met een strijker. Improviseren is met barok- en jazzmuziek verbonden, net als het ‘fietsen’ door verschillende toonsoorten, tot je bij de juiste toonsoort bent aangekomen. Het strijkkwartet voelde bij het componeren als een hechtere eenheid dan ik had verwacht en staat daardoor veelal als blok ten opzichte van die ene blazer. Daarnaast kunnen strijkers eindeloos aaneengesloten spelen, hetgeen een compacte, doorgaande sound en lijn geeft. Af en toe zijn fragmenten te herkennen die min of meer afkomstig zijn uit Vivaldi’s meesterwerk. Hieraan worden jaargetijde specifieke geluiden toegevoegd. De vier jaargetijden refereren ook aan onze eigen levenscyclus met de Herfst, het seizoen waarin geoogst wordt, zowel letterlijk als figuurlijk. Dan volgt de Winter, waarin alles stil staat en tot rust komt. In de Lente wordt gezaaid, van het resultaat kunnen we in de Zomer genieten. Ik heb een frame van dit alles gemaakt voor de muzikanten. Zij gaan hiermee aan de slag, vullen het in, op en aan en hebben een grote inbreng in het eindresultaat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DE HERFST

De boer viert met gezang en dans

Het grote plezier van de gelukkige oogst

En velen besluiten, aangeschoten door het vocht van Bacchus,

Hun genoegen met de slaap.

De milde lucht die genoegen verschaft

Maakt dat iedereen het dansen en zingen staakt,

Zoals het jaargetijde dat zeer velen uitnodigt

Tot het grote genot van een zeer diepe slaap.

De jagers komen bij de nieuwe morgenstond naar buiten

Om te gaan jagen met hoorns, musketten en geweren,

Het wild vlucht en zij volgen het spoor.

Al ontzet en uitgeput bij het enorme lawaai

Van musketten en geweren, bedreigt het gewonde wild de jagers:

Het wild wordt het vluchten echter moe en sterft tijdens de achtervolging.

 

DE WINTER

Stijf van de kou bibberen te midden van de ijzige sneeuw

bij de striemende slagen van een verschrikkelijke wind,

steeds met je voeten stampend lopen

en vanwege de strenge kou met je tanden klapperen;

Bij het vuur en tevreden dagen doorbrengen,

Terwijl buiten de regen iedereen doorweekt

Lopen over het ijs met langzame pas,

Uit vrees te vallen voorzichtig glijden.

Snelle rondjes maken, op de grond vallen,

Opnieuw het ijs opgaan en hard rennen,

Totdat het ijs breekt en meegeeft.

Het horen uitbreken vanuit hun verbanningsoord

Van de Sirocco, de Borea en alle wedijverende luchtstromen,

Dit is de winter, maar wat een vreugde brengt hij ons!

 

DE LENTE

De lente is gekomen en blij

Verwelkomen de vogels haar met vrolijk gezang

En de bronnen stromen intussen zacht murmelend

Bij het waaien van briesjes

Bliksemflitsen en donderslagen, gekozen om de lente aan te kondigen,

Komen opzetten, de lucht met een zwiep bedekkend,

Dan, wanneer zij zwijgen, zetten de vogeltjes opnieuw

Hun betoverende gezang in.

Dan slaapt de geitenherder op het lieflijk bloeiend weiland

Bij het dierbare geruis van gebladerte en planten

Met zijn trouwe hond aan zijn zijde.

Bij het feestelijk geluid van de herderlijke doedelzak

Dansen nimfen en herders

Als de dierbare, schitterende lentehemel verschijnt.

 

DE ZOMER

Onder de drukkende hitte van de felle zon

Kwijnt mens en kudde weg en zelfs de pijnboom gloeit.

De koekoek verheft zijn stem, waarop, zodra zij wordt gehoord,

De duif en de distelvink inzetten.

Een lieflijke bries waait, maar oorlogszuchtig

Komt onverwachts de Borea erbij

En het herdertje huilt omdat het vreest dat een wilde storm

Hem boven het hoofd hangt en hij vreest de gevolgen.

Aan de moede ledematen wordt de rust ontnomen

Door de vrees voor bliksemschichten, wilde donderslagen

En de woedende zwerm vliegen en horzels.

Ach, zijn angsten zijn helaas maar al te gegrond

De hemel dondert en bliksemt en hagel

Knakt de korenaren en de trotse granen.

 

As zondag, 25 juni is de premiere van mijn nieuwe stuk, de Vier Jaargetijden voor klarinetten/saxofoons en strijkkwartet. Het is -niet verwonderlijk- gebaseerd op de 4JG van Vivaldi. David Kweksilber en het Emmelle strijkkwartet voeren het uit. David speelt elk seizoen op een andere toeter en heeft veel ruimte gekregen om te improviseren. Mijn zoektocht was hoe stijlfiguren en elementen uit de barok in een hedendaags idioom te plaatsen zijn en hoe die ene blazer zich verhoudt tot een hecht strijkkwartet. We gaan het horen!! Aanvang om 15.00 uur in het Veem te Amsterdam.

Wat een dag vandaag… Feyenoord niet landskampioen geworden, Macron de Franse verkiezingen gewoon… En terwijl ik lekker bezig ben met de nieuwe compositie voor David Kweksilber en het strijkkwartet, het voorzichtig wat warmer wordt buiten, ontspint zich hier bij mij rond de boot een ware natuurfilm. Een zwanen-echtpaar heeft een enorm nest gebouwd, waarin maar liefst zeven eieren liggen. Vanmiddag is het eerste ei uit gekomen. Een pluizig grijs mini zwaantje, nou ja eigenlijk best als groot eigenlijk. De meerkoet, die dit jaar de strijd om de broedplek verloor van de zwanen, haalt stiekem als pa zwaan even weg is, takjes uit het zwanennest voor hun eigen nest onder de loopplank, terwijl twee kleine wees-eendjes die door hun moeder in de steek zijn gelaten, maar het geweldig doen, daar tussen door laveren. Soms komt ook nog een andere moedereend met 8 kleintjes voorbij, die niet langs het meerkoetennest onder de steigers durft en dan over de kant moet maar daar weer weer die twee wezen eendjes tegenkomt….en vanavond zag ik ook nog even een specht in de boom!! Ongelofelijk toch? Wij hebben het over Amsterdam!!

 

Dat is weer even geleden dat ik een bericht plaatste. Deels omdat ik op vakantie was naar Nieuw-Zeeland en Australië. Wat een ruimte daar. Ongelofelijk. Maar nu weer terug en volop aan de slag met het stuk voor David Kweksilber en de vier strijkers. De eerste doorloop repetitie is geweest. Er valt nog heel wat te doen, maar het viel niet tegen gelukkig. Altijd spannend om te zien en horen of je je ideeën goed om weet te zetten in noten. Gelukkig zijn het alle vijf hele goede musici die meedenken en met alternatieven komen zodat het stuk er beter van wordt. De premiere is op zondag 25 juni in het Veem in Amsterdam, tijdens een ‘marathon concert dag’. Nadere details volgen. Daarnaast staat een workshop op het programma voor creatieven die kort geleden een eigen bedrijf hebben opgezet of gaan opzetten. In samenwerking met de Gemeente Amsterdam en Cultuur-Ondernemen. En omdat de deadline voor de aangiftes IB en OB met rasse schreden nadert, krijg ik veel vragen om hulp en advies.

Allereerst voor iedereen die dit leest een jaar vol met muziek, in wat voor zin dan ook. Ik kom ook weer op gang; studeren voor een concert voor hobo en orgel met Thea Riesebos, orgel, in de mooie oude Hervormde Kerk in Oostwoud op 29 januari. Aanvang om 16.00 uur. Wij spelen een paar baroksonates voor hobo en orgel, ik doe 2 metamorfoses van Britten en er is solo orgelwerk te horen. Na de opsteker van  het succes van mijn compositie Dubbele Schroef voor forte piano en hobo, te beluisteren via ‘muziek’, ga ik nu beginnen aan een stuk voor diverse klarinetten/saxofoons en strijkkwartet. David Kweksilber, die geweldig speelt en improviseert en veel bijzondere toeters in huis heeft, gaat het uitvoeren samen met het Emmelle kwartet. En op 2 maart speel ik wederom met Monique Copper in de SOOP in Amsterdam. Ik zal dan onder andere Dubbele Schroef spelen.  In het najaar heb ik veel workshops gegeven over met name belastingen, btw en de Modelcontracten. Heerlijk om de complimenten na afloop te horen omdat ik zulke ‘zware onderwerpen’ met humor en relativiteit kan verduidelijken.

Ik heb de opname gekregen van mijn nieuwe stuk, Dubbele Schroef voor hobo en forte piano dat op 23 oktober in premiere ging in Het Veem in Amsterdam. De uitvoerenden zijn Oliver Boekhoorn, hobo en Keiko Shichijo, forte piano. Kijk onder muziek, composities. De toelichting die ik erbij schreef is ook te lezen.

Zondag 11 december geven Thea Riesebos en ik van 16.00-17.00 uur een concertje in de St. Gabrielkerk, Deurloostraat 17, 1078 HR in Amsterdam. Het is een beetje een onopvallend gebouwtje, erg mooi van binnen, van de Vrij-Katholierke Kerk, vlakbij de Scheldestraat. Wij spelen sonates voor hobo en orgel van Handel, Telemann en Bezossi, barokmuziek die een goed beeld geeft hoe ze in die tijd componeerden. Thea speelt daarnaast nog een paar fraaie orgelstukken en ik 2 metamorphoses van Britten. En als je geen genoeg van ons kunt krijgen, op zondag 29 januari 2017 zijn we weer te horen in de Hervormde Kerk van Oostwoud, vlakbij Hoorn. Aanvang daar om 16.00 uur.

image001

 

Wat was dat een prachtig concert door Oliver Boekhoorn, hobo en Keiko Shichijo, forte piano in het Veem in Amsterdam zondagmiddag 23 oktober. Geweldige musici! Helaas hoor je veel te weinig een recital voor hobo en (forte) piano…..Het hoogtepunt voor mij was wel de manier waarop ze (de eerste uitvoering!) mijn stuk Dubbele Schroef hebben gespeeld. Precies wat ik in mijn hoofd had. Humor, ernst, swing en drama. Afwisselend, spannend, prachtige mix van gecomponeerde noten en improvisatie. Begin maart 2017 ga ik het zelf uitvoeren met Monique Copper. Waar en hoe zal ik dan laten weten. Maar eerst ben ik te horen op 11 december in de Vrij Katholieke Kerk in de Dongestraat in Amsterdam, samen met organiste Thea Riesebos. We spelen een aantal barok sonates. Meer info volgt spoedig.